Ongeveer een op de vier jongeren groeit op in een gezin waarin iemand langdurig ziek is. Dit kan een vader of moeder zijn met een lichamelijke of psychische ziekte, handicap of ernstige verslaving. Maar het kan ook een broer of zus zijn of een ander familielid. Jongeren die deze zorg op zich nemen noemen wij ook wel ‘jonge mantelzorgers’.

Je staat er niet alleen voor!
Het is soms best heftig als je op jonge leeftijd die zorg hebt. Je kunt het gevoel hebben dat je er alleen voor staat. Misschien pieker je vaak en kun je je hierdoor minder goed concentreren. Tijd voor jezelf schiet er vaak bij in: veel van de aandacht thuis gaat uit naar de persoon die zorg nodig heeft. Maar hoe is het nu eigenlijk met jou?

Bekijk hier onze brochure voor jonge mantelzorgers.

Ervaringen van anderen
Petra, 13 jaar: ‘Ik weet niet beter dan dat ik mijn moeder moet helpen bij veel dingen omdat zij die zelf niet kan. Ik baal daar soms echt van omdat ik zo niet mijn eigen dingen kan doen. Maar als ze dan weer eens in het ziekenhuis ligt, voel ik me schuldig. Ik hoop dan dat ze snel weer thuis is en dat ik weer voor haar kan zorgen.’

Max, 20 jaar: ‘Mijn broer heeft psychische problemen sinds het overlijden van onze moeder. Mijn leven draait nu steeds meer om hem. Ik probeer te helpen, maar soms wordt het me te veel. Ik kan me daardoor niet meer concentreren op school en ga dus af en toe gewoon maar niet.’

Vriend of vriendin die mantelzorger is?
Vraag eens hoe het met hem/ haar gaat en schenk aandacht aan zijn/haar situatie. Misschien is er iets wat je kan doen? Dit kan bemoedigend werken en geeft hem/haar het gevoel er niet zo alleen voor te staan.